بیوگرافی لعیا زنگنه؛ از زندگی شخصی تا مسیر هنری و ازدواج
بیوگرافی کامل لعیا زنگنه با تصاویر همسر و مرور آثار شاخص
لعیا زنگنه، بازیگری است که نامش با نجابت، گزیدهکاری و دوری از حاشیه گره خورده است. او با چهرهای ماندگار و صدایی آرام، دهههاست که جایگاه ویژهای در قلب مخاطبان ایرانی دارد. در این مطلب، نگاهی کامل به زندگی شخصی، مسیر هنری و حقایق شنیدنی درباره این هنرمند برجسته خواهیم داشت.
دوران کودکی و اصالت خانوادگی
لعیا زنگنه متولد اول مهرماه ۱۳۴۴ در تهران است. او در خانوادهای مذهبی و سنتی در محله «خیابان نسترن» (حوالی ۳۰ متری جی) به دنیا آمد. پدرش کارمند بانک مرکزی و الگوی سختکوشی برای فرزندانش بود و مادرش، طیبهخانم، زنی خانهدار که محیطی سرشار از آرامش را برای تربیت فرزندان فراهم کرد. لعیا فرزند دوم خانواده است و سه برادر و یک خواهر دارد.
ورود اتفاقی به دنیای هنر
مسیر بازیگری لعیا زنگنه از دوران دانشجویی و با تئاتر آغاز شد. او به دعوت «جمشید بهمنی» پا به صحنه گذاشت. در یکی از همین اجراها، بازی او مورد توجه رضا ایرانمنش قرار گرفت و او بود که زنگنه را به حمید لبخنده معرفی کرد؛ دیداری که مسیر زندگی حرفهای او را با سریالهای ماندگار تغییر داد.
ماندگارترین آثار کارنامه هنری
لعیا زنگنه در پروژههای بزرگی حضور داشته که هر کدام نقطهی عطفی در سینما و تلویزیون ایران بودهاند:
تکیه بر باد (۱۳۷۸): فیلمی به کارگردانی داریوش فرهنگ که زنگنه در آن درخشید و به چهرهای محبوب در سینما تبدیل شد.
همکاری با عباس کیارستمی: حضور در فیلم متفاوت «شیرین» که نگاه ۱۱۳ بازیگر زن را به تصویر میکشد، از افتخارات بینالمللی اوست.
مدار صفر درجه: نقشآفرینی در این سریال فاخر به کارگردانی حسن فتحی، قدرت بازیگری او را در یک بستر تاریخی و سیاسی به رخ کشید.
سریال مادرانه: یکی از موفقترین حضورهای او در دهه نود که با استقبال خیرهکننده مخاطبان تلویزیون روبرو شد.
همکاری با مسعود کیمیایی: حضور در فیلمهایی چون «قاتل اهلی» و «جرم»، از تجربههای محبوب او در همکاری با این کارگردان بنام است.
یزدان؛ بازگشت به لایههای تپنده شهر
در سریال «یزدان» به کارگردانی منوچهر هادی، زنگنه نقشی متفاوت را ایفا کرد. او در این اثر، تصویری از زنان امروزِ جامعه را ارائه داد؛ زنی که در میانه مشکلات اجتماعی، با همان سکوت معنادار و نگاههای عمیق، درونیترین رازهای انسان را به نمایش میگذارد.
حقایق خواندنی و علایق شخصی
۱. نقاشی؛ نیمهی گمشده لعیا
او خود را به همان اندازه که بازیگر است، نقاش میداند. زنگنه سبک امپرسیونیسم را میپسندد و در سال ۱۳۸۹ نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در تورنتو برگزار کرد. تابلوی معروف او از «کوچه درکه» در تهران با استقبال زیادی روبرو شد.
۲. حریم خصوصی؛ خط قرمز همیشگی
لعیا زنگنه به شدت محافظهکار است. او هیچ صفحه رسمی در فضای مجازی ندارد و اجازه نمیدهد تصویری از همسر یا دخترش (که برخی منابع نام او را سارا ذکر کردهاند) در رسانهها منتشر شود. او «غار تنهایی» خود را به حضور در فرش قرمزها ترجیح میدهد.
۳. مبارزه با افسردگی
جالب است بدانید او در اوج شهرت (سال ۱۳۷۶) دچار افسردگی شدیدی شد. برای رهایی از این وضعیت، خودش با حمید لبخنده تماس گرفت و درخواست کار کرد که منجر به بازی در سریال «در قلب من» شد؛ اثری که به گفته خودش، او را نجات داد.
۴. طرفدار دوآتیشه فوتبال
برخلاف چهره آرامش، او عاشق فوتبال است! هنگام تماشای مسابقات به شدت هیجانزده میشود و از طرفداران تیم ملی آرژانتین است.
سبک بازیگری: شکوه در سکوت
سبک بازیگری او مینیمالیستی است. زنگنه از فریاد و حرکات اضافی پرهیز میکند و احساسات را با نگاه و جزئیات چهره منتقل میکند. صدای گرم و رسای او، یکی از امضاهای شخصیاش در دنیای دراماتیک است.
